vrijdag 7 mei 2010

In Gedachten



Een mooie kop

Een mooie kop is voor mij een gezicht waarin je kunt lezen.
Lezen in de lijnen wat iemand heeft meegemaakt.
De lijnen in de ooghoeken, die ik al sinds mijn kindertijd liefkozend "lachvouwen" noem, de lijnen in het voorhoofd van verbazing, diep nadenken of verdriet, de lijnen om de mond, die krullen in een lach...
...met elkaar vormen zij iemands verhaal. En dat is toch mooi!!
Ik begrijp niets van mensen die alles laten straktrekken.
Een gezicht tekent door de jaren heen, waardoor het makkelijker te lezen wordt.
De liefde, de blijdschap, het verdriet, de boosheid, de tederheid, de verrassing: voor alles is er een plaats op het gezicht. Wat er binnenin je zit, spiegelt zich aan de zichtbare buitenkant.
Mooie koppen.
Rob op de foto heeft zo'n mooie kop.
Hier is hij in gedachten, een frons op zijn voorhoofd.
Maar als hij lacht, creƫert hij een explosie van fijne lijntjes...geweldig!!
LEVE DE LACHVOUWEN
veel liefs,
Babette